«Διερεύνηση της χρήσης διαδερμικής χολερυθρινομετρίας στον προσυμπτωματικό έλεγχο και την πρώιμη μεταγεννητική διαχείριση της υπερχολερυθριναιμίας σε τελειόμηνα νεογνά»
"Investigation of the use of transcutaneous bilirubinometry in the screening and early postnatal management of hyperbilirubinemia in term neonates"
![Thumbnail](/xmlui/bitstream/handle/11400/5714/%ce%91%ce%a5%ce%94%ce%99%ce%9a%ce%9f%ce%a5_%ce%94%ce%99%ce%a0%ce%9b%ce%a9%ce%9c%ce%91%ce%a4%ce%99%ce%9a%ce%97%20%ce%91%ce%a5%ce%94%ce%99%ce%9a%ce%9f%ce%a5%20%ce%95%ce%9b%ce%95%ce%9d%ce%97%20PDF-%202-12-23%20%281%29.pdf.jpg?sequence=8&isAllowed=y)
Abstract
ΕΙΣΑΓΩΓΗ. Η νεογνική υπερχολερυθριναιμία είναι ένα ιδιαίτερα συχνό κλινικό πρόβλημα στα νεογνά των πρώτων ημερών. Η έγκαιρη διάγνωση είναι το κλειδί για τη σωστή διαχείριση της σοβαρής νεογνικής υπερχολερυθριναιμίας. Με τη χρήση του διαδερμικού χολερυθρινόμετρου αποφεύγεται η επώδυνη αιμοληψία και έχουμε ένα γρήγορο και μη επεμβατικό αποτέλεσμα, που θα οδηγήσει σε σημαντική εξοικονόμηση χρόνου, γεγονός που κάνει τη μέθοδο ιδιαίτερα δημοφιλή μεταξύ των επαγγελματιών υγείας.
ΣΚΟΠΟΣ. Σκοπός της παρούσας έρευνας είναι να διερευνήσει τη συμβολή της χρήσης διαδερμικού χολερυθρινόμετρου σε σχέση με τον προσυμπτωματικό έλεγχο και την πρώιμη διαχείριση της υπερχολερυθριναιμίας μεταγεννητικώς σε πληθυσμό τελειόμηνων νεογνών που θηλάζουν αποκλειστικά.
ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ. Πρόκειται για μία αναδρομική μελέτη που αφορά στη διαδερμική μέτρηση χολερυθρίνης σε θηλάζοντα τελειόμηνα νεογνά που γεννήθηκαν σε δημόσιο επαρχιακό νοσοκομείο κατά το χρονικό διάστημα από το Μάιο 2020 μέχρι και τον Οκτώβριο 2022. Το δείγμα αποτελείται από 180 νεογέννητα. Οι μετρήσεις διαδερμικής χολερυθρίνης πραγματοποιήθηκαν με το φορητό διαδερμικό χολερυθρινόμετρο MBJ20 Jaundice Meter και ακολουθήθηκαν οι συστάσεις σχετικά με τις μετρήσεις που έγιναν με τη συγκεκριμένη συσκευή. Επιπλέον έγινε καταγραφή ορισμένων χαρακτηριστικών του πληθυσμού μελέτης προκειμένου αυτά να συσχετιστούν με τις μετρήσεις.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ. Όσο αφορά τη φυσική πορεία των τιμών, η έρευνα έδειξε ότι τόσο οι μετρήσεις από το μέτωπο, όσο και από το στέρνο παρουσιάζουν μία σημαντική αύξηση ανά 12ωρο μετά τον τοκετό και διαφέρουν στατιστικά σημαντικά στις 12, στις 24, στις 72, στις 84 και στις 96 ώρες. Στη συνέχεια έγινε συσχέτιση αυτών των μετρήσεων με κάποιες μεταβλητές όπως τον τρόπο τοκετού, το βάρος γέννησης των νεογνών, τον τρόπο σίτισης τους, την έναρξη του θηλασμού στο πρώτο ημίωρο και βρέθηκε ότι δεν υπήρχαν σημαντικές διαφορές τόσο για τις μετρήσεις από το μέτωπο, όσο και για τις μετρήσεις από το στέρνο. Στις μετρήσεις από το μέτωπο σχετικά με την ύπαρξη ή όχι ιστορικού ικτέρου, υπήρχε σημαντική αύξηση στο χρόνο για τα νεογνά με ιστορικό ικτέρου (p=0,030). Όσο αφορά τις μετρήσεις από το στέρνο, όσα νεογνά είχαν εκχυμώσεις ή κεφαλαιμάτωμα παρουσίασαν σημαντική αύξηση της χολερυθρίνης στο χρόνο (p=0,028). Ο βαθμός αύξησης της χολερυθρίνης ήταν στατιστικά σημαντικά αυξημένος για τα νεογνά που χρειάστηκαν φωτοθεραπεία στις μετρήσεις από το μέτωπο και από το στέρνο. Στην παρούσα έρευνα δε φάνηκε να υπάρχουν σημαντικές διαφορές ανάλογα με τον τρόπο σίτισης των νεογνών. Στη συνέχεια συσχετίστηκαν οι μεταβολές της χολερυθρίνης σε σχέση με απώλεια βάρους στα νεογνά. Από το στέρνο η μέτρηση χολερυθρίνης στις 48 ώρες σχετίζεται σημαντικά με την απώλεια βάρους το πρώτο 24ωρο (p=0,030). Όσο μεγαλύτερη ήταν η μέτρηση, τόσο μικρότερη ήταν η απώλεια βάρους. Επίσης η μέτρηση χολερυθρίνης από το στέρνο στις 96 ώρες σχετίζεται σημαντικά με την απώλεια βάρους το δεύτερο 24ωρο (p=0,018). Όσο μεγαλύτερη ήταν η μέτρηση, τόσο μεγαλύτερη ήταν η απώλεια βάρους. Οι μετρήσεις από το μέτωπο δεν βρέθηκαν να σχετίζονται σημαντικά με την απώλεια βάρους.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ.Η μέτρηση της TcB αποτελεί ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο που αποφεύγει τα άσκοπα τρυπήματα στα νεογνά. Απαιτείται όμως περαιτέρω έρευνα που θα συσχετίσει την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων αυτών με τις μετρήσεις TSB, προκειμένου να μπορέσει να γίνει καθολική χρήση του διαδερμικού χολερυθρινόμετρου.
Abstract
INTRODUCTION. Neonatal hyperbilirubinemia is a particularly frequent clinical problem in newborns of the first days. Early diagnosis is the key to proper management of severe neonatal hyperbilirubinemia. By using the transcutaneous bilirubinometer, painful blood sampling is avoided and we have a quick and non-invasive result, which will lead to significant time savings, making the method particularly popular among health professionals.
PURPOSE. The aim of the present research is to investigate the contribution of the use of a transcutaneous bilirubinometer in relation to the screening and early management of hyperbilirubinemia postpartum in a population of full-term neonates who are exclusively breastfed.
METHODOLOGY. This is a retrospective study concerning the transcutaneous measurement of bilirubin in breastfed full-term newborns born in a public provincial hospital during the period from May 2020 to October 2022. The sample consists of 180 newborns. Transcutaneous bilirubin measurements were performed with the portable transcutaneous bilirubinmeter MBJ20 Jaundice Meter and recommendations for measurements made with this device were followed. In addition, certain characteristics of the study population were recorded in order to correlate them with the measurements.
RESULTS. Regarding the natural course of the values, the research showed that both measurements from the forehead and from the sternum show a significant increase every 12 hours after delivery and are statistically significantly different at 12, 24, 72, 84 and 96 hours. These measurements were then correlated with some variables such as the method of delivery, the birth weight of the newborns, the way they were fed, the start of breastfeeding in the first half hour and it was found that there were no significant differences both for measurements from the forehead and for measurements from the sternum. In forehead measurements regarding the presence or absence of a history of jaundice, there was a significant increase in time for neonates with a history of jaundice (p=0.030). As for measurements from the sternum, those neonates with ecchymosis or cephalhemoma presented a significant increase in bilirubin over time (p=0.028). The degree of increase in bilirubin was statistically significantly increased for neonates who needed phototherapy in forehead and sternum measurements. In the present research, there did not seem to be any significant differences depending on the way the newborns were fed. Changes in bilirubin were then correlated with weight loss in the newborns. From the sternum, bilirubin measurement at 48 hours is significantly related to weight loss in the first 24 hours (p=0.030). The higher the measurement, the lower the weight loss. Also, the measurement of bilirubin from the sternum at 96 hours is significantly related to weight loss in the second 24 hours (p=0.018). The higher the measurement, the greater the weight loss. Forehead measurements were not found to be significantly associated with weight loss.
CONCLUSIONS. The measurement of TcB is a very useful tool that avoids unnecessary punctures in newborns. However, further research is needed that will correlate the reliability of these results with TSB measurements, in order to be able to make universal use of the transcutaneous bilirubinometer.