Θεραπεία υπογονιμότητας στο σύνδρομο των PCOS με φαρμακευτική αγωγή και χειρουργική επέμβαση
Treatment of infertility in PCOS syndrome with medication and surgery

Πτυχιακή εργασία
Συγγραφέας
Καλαϊτζοπούλου, Παρθένα
Ημερομηνία
2025-02-17Επιβλέπων
Μιχαλόπουλος, ΕυστάθιοςΛέξεις-κλειδιά
Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών ; ΣΠΩ ; Υπερανδρογονισμός ; Αντίσταση στην ινσουλίνη ; Παχυσαρκία ; Θεραπεία ; Ωορρηξία ; Διαγνωστικά κριτήρια ; Φαινότυποι ; Υπογονιμότητα ; Μετφορμίνη ; Λαπαροσκοπική διάτρηση ωοθηκών ; Κιτρική κλομιφαίνη ; Λετροζόλη ; Γοναδοτροπίνες ; Αντιανδρογόνα ; Βαριατρικό χειρουργείο ; Εξωσωματική γονιμοποίηση ; ΑνωορρηξίαΠερίληψη
Το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (PCOS) αποτελεί μία από τις πιο διαδεδομένες ενδοκρινικές διαταραχές μεταξύ των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας με σημαντικό αντίκτυπο στη γονιμότητά τους. Η παρούσα πτυχιακή εργασία διερευνά την παθοφυσιολογία, τα διαγνωστικά κριτήρια και τις σύγχρονες φαρμακευτικές και χειρουργικές προσεγγίσεις για τη θεραπεία της υπογονιμότητας που σχετίζεται με το ΣΠΩ, αναδεικνύοντας τα πλεονεκτήματα, τις προκλήσεις και τα αποτελέσματά τους. Η ανάλυση ξεκινά με την περιγραφή της παθοφυσιολογίας του συνδρόμου, δίνοντας έμφαση σε βασικές ορμονικές και μεταβολικές δυσλειτουργίες, όπως ο υπερανδρογονισμός και η αντίσταση στην ινσουλίνη, οι οποίες συμβάλλουν πρωτίστως στην πρόκληση ανωορρηξίας. Ακολουθεί λεπτομερής συζήτηση των διαγνωστικών κριτηρίων, η οποία καλύπτει τις κλινικές και βιοχημικές αξιολογήσεις του υπερανδρογονισμού, τη μορφολογία των πολυκυστικών ωοθηκών και την κατηγοριοποίηση των διαφόρων φαινοτύπων του συνδρόμου. Στη συνέχεια, η εργασία επικεντρώνεται στις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές. Αρχικά, τονίζεται η σημασία της διατροφής και της σωματικής δραστηριότητας στη συνολική διαχείριση του συνδρόμου. Στη συνέχεια εξετάζονται οι φαρμακολογικές θεραπείες, συμπεριλαμβανομένων των παραγόντων ευαισθητοποίησης στην ινσουλίνη, όπως η μετφορμίνη, των φαρμάκων που επάγουν την ωορρηξία, όπως η κιτρική κλομιφαίνη, η οποία αποτελεί θεραπεία πρώτης γραμμής, των αναστολέων της αρωματάσης, όπως η λετροζόλη, των γοναδοτροπινών και των αντιανδρογόνων. Επιπλέον, οι συνιστώμενες χειρουργικές επιλογές, όπως η λαπαροσκοπική διάτρηση των ωοθηκών και η βαριατρική χειρουργική εξετάζονται ως θεραπείες δεύτερης γραμμής για ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στη φαρμακευτική θεραπεία.
Η παρούσα πτυχιακή υπογραμμίζει την ανάγκη για εξατομικευμένες θεραπευτικές προσεγγίσεις που ανταποκρίνονται στις μοναδικές ανάγκες κάθε ασθενούς. Ενώ έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος στη διάγνωση και τη διαχείριση του PCOS, παραμένουν αναπάντητα ερωτήματα που απαιτούν περαιτέρω έρευνα. Οι συνεχιζόμενες μελέτες είναι ζωτικής σημασίας, όχι μόνο για τη βελτίωση των αποτελεσμάτων της γονιμότητας αλλά και για τη βελτίωση της συνολικής ποιότητας ζωής των γυναικών που πλήττονται από αυτό το σύνθετο σύνδρομο.
Περίληψη
Polycystic Ovarian Syndrome (PCOS) represents one of the most prevalent endocrine disor-ders among women of reproductive age, significantly impacting fertility. This thesis explores the pathophysiology, diagnostic criteria and modern pharmaceutical and surgical approaches to treat infertility associated with PCOS, highlighting their advantages, challenges and out-comes. The analysis begins with a description of the pathophysiology of the syndrome, em-phasizing key hormonal and metabolic dysfunctions such as hyperandrogenism and insulin resistance, which are primary contributors for inducing anovulation. A detailed discussion of the diagnostic criteria follows, covering clinical and biochemical assessments of hyperandro-genism, polycystic ovarian morphology and the categorization of the various phenotypes of the syndrome. The paper then focuses on the available therapeutic options. First, the im-portance of diet and physical activity in the overall management of the syndrome is high-lighted. Pharmacological treatments are then examined, including insulin sensitizing agents such as metformin, ovulation induction drugs like clomiphene citrate, which is a first-line treatment, aromatase inhibitors like letrozole, gonadotropins and antiandrogens. Further-more, recommended surgical options, such as laparoscopic ovarian drilling and bariatric sur-gery are examined as second-line treatments for by patients who do not respond to medical therapy.
This thesis emphasizes the need for individualized treatment plans that address the unique needs of each patient. While significant progress has been made in diagnosing and managing PCOS there remain unanswered questions that require further research. Ongoing studies are crucial not only for improving fertility outcomes but also for enhancing the over-all quality of life for women affected by this complex syndrome.